رئالیسم معنا گرا

هزار بار به همه گفته ام که این احمق فقط حرف چرت می زند و هر دفعه هیچ کس باورش نشده است؛ و هر دفعه فکر کرده ام که اشتباه می کنم و بعد دوباره به همان نتیجه رسیده ام، مثل همین الآن.

آخر اگر کمی در لفافه حرف می زد دفاع بقیه از او طبیعی به نظر می رسید، اما حرف هایش به صورت مشخصی احمقانه است، چرت است.

به نظر من همه مثل خود من چرت بودن حرف های این احمق را قبول دارند اما در مقابل بقیه از آن دفاع می کنند، حتی خود من هم همین کار را می کنم. بقیه را نمی دانم اما من خودم هدفم از این کار این است که موضوع را به خودم بقبولانم.

با این حال حتی خودم هم، که بین اطرافیانم، صریح تر از همه راجع به چرت بودن حرف های این احمق حرف می زنم، گاهی اوقات که در خلوت، عمیقانه به این موضوع فکر می کنم به این نتیجه می رسم که شاید خیلی هم حرف هایش احمقانه نباشد.

در هر حال با این روالی که طی می شود - جدا از گفته ی معروف : " حتی هر حرف چرتی هم حکمتی در پشت خود دارد " - به نظر می رسد گفته های او خیلی هم چرت نیستند، بله، هیچکدام از حرف های او چرت نیستند!