شعر
نغمه
به ياد ياران هميشه زنده
فرياد ِ عشقي تلخ
در هياهوي سكوت
شبنهادان
ملتمس ِ نجوايي كوچك كه از گلوي پرفرياد ِ تو خارج شود
*
در فاصلهي دو تيغهي شلاق و شمشير
شيرينيي ِ فرياد كردن ِ عشقي تلخ
در هياهوي سكوت
شادترين آغاز براي تلخترين پايان
۱۷/۴/۱۳۸۷